Geelvintonijn

Keurmerk kweek
/Keurmerk Wild
Groen
Tweede keus
Vermijden
Bijvangst

Geelvintonijn

Thunnus albacares
  • jan
  • feb
  • mrt
  • apr
  • mei
  • jun
  • jul
  • aug
  • sep
  • okt
  • nov
  • dec
Herkomst

Stille Oceaan - Centraal Oostelijk en Westelijk (FAO 71|77)

Kweek- / Vangstmethode

Handlijnen en hengelsnoeren, Ringzegen

Uitleg beoordeling

De geelvintonijn is een vissoort die in zijn leven grote afstanden aflegt. Het uithoudingsvermogen dat deze soort heeft komt mede door de hoeveelheid myoglobine in hun spieren. Deze myoglobine zorgt er voor dat vlees van de geelvintonijn, in tegenstelling tot veel andere vissoorten, rood van kleur is.

Na skipjacktonijn (de tonijn die je vooral in blikjes terug vindt in de schappen van de supermarkt) is geelvintonijn de meest gevangen soort. De meeste geelvintonijn wordt gevangen in de Stille Oceaan (61%), gevolgd door de Indische Oceaan (31%).

Wanneer u in een restaurant een tonijnsteak bestelt, is de kans groot dat u deze soort op uw bord heeft liggen. Om deze tonijn een extra mooie rode kleur te geven en om de versheid te verbloemen wordt deze soort af en toe rood gekleurd met rode bietensap.

Er zijn meerdere MSC-gecertificeerde visserijen van geelvintonijn, waarbij het merendeel van deze visserijen zich bevindt in de Stille Oceaan. In veel gevallen wordt geelvintonijn samen met albacore of skipjack tonijn gevangen. De tonijnvissers die MSC-gecertificeerd zijn vangen hun tonijn met ringzegen of met hengels (pole and line).

Geelvintonijn

Thunnus albacares
  • jan
  • feb
  • mrt
  • apr
  • mei
  • jun
  • jul
  • aug
  • sep
  • okt
  • nov
  • dec
Herkomst

Stille Oceaan - westelijke en centrale (FAO 61|71|77|81)

Kweek- / Vangstmethode

Handlijnen en hengelsnoeren

Visstand en visserijdruk
Ecosysteem effecten
Visserijbeheer
Eindbeoordeling
Uitleg beoordeling

De geelvintonijn is een vissoort die in zijn leven grote afstanden aflegt. Het uithoudingsvermogen dat deze soort heeft komt mede door de hoeveelheid myoglobine in hun spieren. Deze myoglobine zorgt er voor dat vlees van de geelvintonijn, in tegenstelling tot veel andere vissoorten, rood van kleur is.

Na skipjacktonijn (de tonijn die je vooral in blikjes terug vindt in de schappen van de supermarkt) is geelvintonijn de meest gevangen soort. De meeste geelvintonijn wordt gevangen in de Stille Oceaan (61%), gevolgd door de Indische Oceaan (31%).

Wanneer u in een restaurant een tonijnsteak bestelt, is de kans groot dat u deze soort op uw bord heeft liggen. Om deze tonijn een extra mooie rode kleur te geven en om de versheid te verbloemen wordt deze soort af en toe rood gekleurd met rode bietensap.

Het bestands van geelvintonijn in de westelijke en centrale Stille Oceaan is laag en onder het referentieniveau, desalniettemin wordt dit bestand niet overbevist. De hengelvisserij is erg selectief met weinig bijvangst en geen discards. Voor de visserij wordt aasvis gevangen. De lange termijn gevolgen van het vangen van de aasvis zijn onzeker maar waarschijnlijk minimaal. De visserij veroorzaakt geen schade aan kwetsbare habitats. Het beheer van de hengelvisserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan is gedeeltelijk effectief.

Geelvintonijn

Thunnus albacares
  • jan
  • feb
  • mrt
  • apr
  • mei
  • jun
  • jul
  • aug
  • sep
  • okt
  • nov
  • dec
Herkomst

Atlantische Oceaan en Indische Oceaan (FAO 21|27|31|34|41|47|51|57)

Kweek- / Vangstmethode

Handlijnen en hengelsnoeren

Visstand en visserijdruk
Ecosysteem effecten
Visserijbeheer
Eindbeoordeling
Uitleg beoordeling

De geelvintonijn is een vissoort die in zijn leven grote afstanden aflegt. Het uithoudingsvermogen dat deze soort heeft komt mede door de hoeveelheid myoglobine in hun spieren. Deze myoglobine zorgt er voor dat vlees van de geelvintonijn, in tegenstelling tot veel andere vissoorten, rood van kleur is.

Na skipjacktonijn (de tonijn die je vooral in blikjes terug vindt in de schappen van de supermarkt) is geelvintonijn de meest gevangen soort. De meeste geelvintonijn wordt gevangen in de Stille Oceaan (61%), gevolgd door de Indische Oceaan (31%).

Wanneer u in een restaurant een tonijnsteak bestelt, is de kans groot dat u deze soort op uw bord heeft liggen. Om deze tonijn een extra mooie rode kleur te geven en om de versheid te verbloemen wordt deze soort af en toe rood gekleurd met rode bietensap.

Het geelvintonijn bestand is de afgelopen tien jaar zwaar overbevist. De visserij-inspanning is nu afgenomen. De betrouwbaarheid van de bestandsschattingen is echter zeer onzeker. Er zijn maatregelen nodig om de visserij-inspanning effectief te kunnen controleren en corrigeren. In de meest recente bestandsschatting is het bestand veel kleiner dan eerder werd aangenomen. Het bestand van de geelvintonijn in de Atlantische- en Indische Oceaan wordt nog steeds overbevist.

De hengelvisserij is erg selectief met weinig bijvangst en geen discards. Voor de visserij wordt aasvis gevangen. De lange termijn gevolgen van het vangen van de aasvis zijn onzeker maar waarschijnlijk minimaal. De visserij veroorzaakt geen schade aan de leefomgeving. 

De IOTC is verantwoordelijk voor het beheer van tonijn in de Indische Oceaan. Er wordt geen vangstlimiet vastgesteld en toezicht en controle in deze visserij zijn zwak. De illegale visserij op tonijn in de Indische Oceaan is tevens een groot probleem: naar schatting beslaan illegale vangsten 18-32% van de totale tonijnvangst. Monitoring en dataverzameling zijn gebrekkig. Visserijgegevens over vangsten en bijvangsten zijn daarom onbetrouwbaar en incompleet. Het beheer van tonijn in de Atlantische Oceaan wordt gedaan door de ICCAT. Dit beheer is een stuk effectiever dan het beheer in de Indische Oceaan.

Geelvintonijn

Thunnus albacares
  • jan
  • feb
  • mrt
  • apr
  • mei
  • jun
  • jul
  • aug
  • sep
  • okt
  • nov
  • dec
Herkomst

Atlantische Oceaan, Stille Oceaan en Indische Oceaan (FAO 21|27|31|34|41|47|51|57|61|71|77|81|87)

Kweek- / Vangstmethode

Drijvende beugen (longlines), Ringzegen, Drijfnetten

Visstand en visserijdruk
Ecosysteem effecten
Visserijbeheer
Eindbeoordeling
Uitleg beoordeling

De geelvintonijn is een vissoort die in zijn leven grote afstanden aflegt. Het uithoudingsvermogen dat deze soort heeft komt mede door de hoeveelheid myoglobine in hun spieren. Deze myoglobine zorgt er voor dat vlees van de geelvintonijn, in tegenstelling tot veel andere vissoorten, rood van kleur is.

Na skipjacktonijn (de tonijn die je vooral in blikjes terug vindt in de schappen van de supermarkt) is geelvintonijn de meest gevangen soort. De meeste geelvintonijn wordt gevangen in de Stille Oceaan (61%), gevolgd door de Indische Oceaan (31%).

Wanneer u in een restaurant een tonijnsteak bestelt, is de kans groot dat u deze soort op uw bord heeft liggen. Om deze tonijn een extra mooie rode kleur te geven en om de versheid te verbloemen wordt deze soort af en toe rood gekleurd met rode bietensap.

Het geelvintonijn bestand is de afgelopen tien jaar zwaar overbevist. De visserijdruk is echter afgenomen. De betrouwbaarheid van de bestandsschatting is echter zeer onzeker. In de meest recente bestandsschatting is het bestand veel kleiner dan eerder werd aangenomen. Het bestand wordt nog steeds overbevist.

De ringzegenvisserij ringzegen die zich richt op vrij zwemmende tonijnscholen is een selectieve visserij met weinig [bijvangsten bijvangst]. De visserij heeft geen negatieve effecten op de zeebodem of de leefomgeving in zee. Bij kieuwnetten en longlines is er aanzienlijk meer bijvangst dan bij ringzegenvisserij.

De regulering van de tonijn visserij is slechts in sommige oceanen effectief. Zo is de regulering in de Atlantische oceaan beter dan die in de Indische Oceaan, waar nog altijd aanzienlijk veel illegale visserij plaatsvind: 18-32% van de totale vangst.

Algemeen

Geelvintonijn

Makreelachtingen (Scrombrodei) zijn een ondersoort van de Perciformes, de grootste orde van vissen. Onder makreelachtigen vallen makrelen (Atlantische-, horsmakreel, etc), tonijnen, zeil- en zwaardvissen en barracuda’s. Het zijn vissen die door mensen zeer veel worden gegeten overal ter wereld en vormen daarom een belangrijke bron van voedsel en inkomsten.  Makrelen zijn pelagischpelagisch:
In de waterkolom.
e vissen die leven in grote scholen. Het zijn snelle en goede zwemmers die met de zilverachtige schittering  van hun schubben hun achtervolgers verwarren. De kleinste soort is de eiland makreel van hooguit 20 cm. De grootste soort is de blauwvintonijn die wel meer dan 5 meter kan worden.

Geelvintonijn

Geelvintonijn leeft in de (sub)tropische delen van alle grote Oceanen. Het is een middelgrote tonijnsoort met een maximale lengte van 239 cm. Geelvintonijn zwemt vaak in gemengde scholen met andere tonijnsoorten en zeeschildpadden. In vergelijking met andere tonijnsoorten wordt de geelvin relatief vroeg, vanaf het 2de levensjaar, geslachtsrijp. Daar staat tegenover dat deze soort niet ouder wordt dan 9 jaar. In de Indische Oceaan zwemt één geelvinbestand. Hier wordt op gevist met (onder andere) ringzegens. Tonijn schoolt samen rond drijvende voorwerpen. Ringzegenvissers profiteren hier van door hun netten om natuurlijke of eigengemaakte drijvende voorwerpen uit te zetten.

Vis in het seizoen

Vis in het goede seizoen is op dat moment de beste kwaliteit omdat de paaiperiode voorbij is.