Kokkel

Keurmerk kweek
/Keurmerk Wild
Groen
Tweede keus
Vermijden
Bijvangst

Kokkel

Cerastoderma edule
  • jan
  • feb
  • mrt
  • apr
  • mei
  • jun
  • jul
  • aug
  • sep
  • okt
  • nov
  • dec
Herkomst

Europa, binnenlandse wateren (FAO 5)
Deelgebieden: Oosterschelde

Kweek- / Vangstmethode

Handbeugel

Uitleg beoordeling

In de Waddenzee en in de Oosterschelde worden kokkels handmatig geoogst, door middel van een [‘handbeugel’ handbeugel]. Dit is een soort hark met een net eraan, die met handkracht door de bovenste laag van de zeebodem wordt getrokken. De vissers werken bij laag tij op de zandplaten. Op deze manier wordt ieder jaar 300 tot 600 ton kokkelvlees geoogst. Jaarlijks mag maximaal 2,5 % van het oogstbare bestand in de Waddenzee worden opgevist. In de Oosterschelde geldt een ecologische voedselreserveringslimiet van 5000 ton. Dit mag niet opgevist worden, maar dient als voedsel voor vogels en vissen. In 2012 werd de Nederlandse handkokkelvisserij [MSC gecertificeerd msc-gecertificeerd].

Kokkel

Cerastoderma edule
  • jan
  • feb
  • mrt
  • apr
  • mei
  • jun
  • jul
  • aug
  • sep
  • okt
  • nov
  • dec
Herkomst

Atlantische Oceaan, noordoostelijke (FAO 27)

Kweek- / Vangstmethode

Handbeugel

Visstand en visserijdruk
Ecosysteem effecten
Visserijbeheer
Eindbeoordeling
Uitleg beoordeling

Het [kokkelbestand bestand] schommelt van nature zeer sterk. Omdat kokkels een belangrijke voedselbron zijn voor vogels en vissen, moet de vangst afgestemd worden op de bestandsdynamiek en de voedselbehoefte van andere soorten in het ecosysteem. Visserij vindt plaats met handbediende [korren/handbeugels handbeugel]. Dit is een [extensieve oogstmethode extensieve-oogstmethode] die meestal op kleine schaal wordt toegepast. Deze visserijmethode wordt niet geassocieerd met onomkeerbare milieuschade. De vangst van kokkels wordt lokaal gereguleerd door middel van vergunningen, vangstbeperkingen en [gesloten gebieden gesloten-gebieden] en/of seizoenen. Deze regulatie slaagt niet overal, waardoor de [visserijdruk visserijdrukvisserij-inspanning] op een bestand soms tot wel 36% van het totale bestand kan oplopen.

Kokkel

Cerastoderma edule
  • jan
  • feb
  • mrt
  • apr
  • mei
  • jun
  • jul
  • aug
  • sep
  • okt
  • nov
  • dec
Herkomst

Atlantische Oceaan, noordoostelijke (FAO 27)

Kweek- / Vangstmethode

Gemechaniseerde dreggen (waaronder zuigers)

Uitleg beoordeling

Het kokkelbestand schommelt van nature zeer sterk. Omdat kokkels een belangrijke voedselbron zijn voor vogels en vissen, moet de vangst afgestemd worden op de bestandsdynamiek en de voedselbehoefte van andere soorten in het ecosysteem.

Visserij vindt plaats met een gemechaniseerde [dreg dreggen]: de zuigkor. Deze vismethode brengt een hoge milieubelasting met zich mee. Intensief vissen met een zuigkor leidt op termijn tot een verandering van de [soortensamenstelling soortensamenstellingleefgemeenschappen]. Ook heeft deze methode vaak hoge [bijvangsten bijvangst]. Een deel van de bijvangsten worden teruggegooid in zee [(discards) discards] en overleeft dit niet.

De vangst van kokkels wordt lokaal gereguleerd, door middel van vergunningen, vangstbeperkingen en [gesloten gebieden gesloten-gebieden] en/of seizoenen. Deze regulatie slaagt niet overal, waardoor de [visserijdruk visserijdrukvisserij-inspanning] op een bestand soms tot wel 36% van het totale bestand kan oplopen.

Algemeen

Schelpdieren

Onder de naam schelpdieren vallen meerdere soorten tweekleppige weekdieren, zeeslakken en schelpen. Voorbeelden hiervan zijn de St. Jakobsschelp, mosselen, scheermesjes, oesters, kokkels en de wulk. Schelpdieren leven gedeeltelijk in of op de zeebodem. Ze filteren het water en halen de benodigde voedingsstoffen eruit. Zaad en eitjes worden in het water vrijgelaten en extern bevrucht. De meeste soorten zijn hermafrodiet en kunnen gedurende hun leven zowel eitjes als zaad produceren.

Kokkel

De gewone kokkel is een tweekleppig weekdier en komt voor in de Noordoost-Atlantische Oceaan vanaf de westelijke Barentszee en Noord-Noorwegen tot aan Senegal. In Nederland komen kokkels vooral voor in de Oosterschelde en de Waddenzee. Kokkels leven ingegraven in de bodem: alleen de  twee ‘sifo’s’ steken boven het zand uit. Via de ene sifo zuigt de kokkel water en voedsel aan. De andere sifo wordt gebruikt om water en afvalstoffen uit te scheiden. Het ideale habitat voor de kokkel is het intertijdengebied, de zone die bij laag water droog komt te staan. Kokkels zijn een belangrijke voedselbron voor vogels en vissen.