Spaanse makreel

Keurmerk kweek
/Keurmerk Wild
Groen
Tweede keus
Vermijden
Bijvangst

Spaanse makreel

Scomber colias/japonicus
  • jan
  • feb
  • mrt
  • apr
  • mei
  • jun
  • jul
  • aug
  • sep
  • okt
  • nov
  • dec
Herkomst

Atlantische Oceaan, centraal oostelijke (FAO 34)

Kweek- / Vangstmethode

Zwevende ottertrawls

Visstand en visserijdruk
Ecosysteem effecten
Visserijbeheer
Eindbeoordeling
Uitleg beoordeling

Het bestand van Spaanse makreel in dit gebied wordt maximaal bevist. De bestandsgrootte is onder het MSYMSY:
Maximum Sustainable Yield, ofwel maximaal duurzame oogst. Dit is theoretisch de grootst mogelijke 'veilige' vangst waarbij vispopulaties voldoende omvang houden om zich op lange termijn voort te planten. 
niveau. Geschat wordt dat met de huidige visserijdruk de grootte van het bestand gelijk blijft.

In deze visserij met zwevende ottertrawls zijn de hoeveelheden bijvangstbijvangst:
soorten die worden gevangen naast de soorten waar gericht op wordt gevist. Bijvangst kan bestaan uit te kleine soorten en niet-commerciële soorten, en kan worden gehouden (dit deel wordt soms bijproduct genoemd) of overboord worden gegooid (discards).
en discardsdiscards:
Ongewilde bijvangst, die wordt teruggegooid omdat er geen quotom voor is, de marktprijs te laag is , of de vis beneden de wettelijk minimum aanlandingsmaat is. Discards kunnen levend of dood zijn.
hoger dan bij de ringzegen visserij. Omdat het vistuig de bodem niet raakt treedt er geen bodemschade op.Er is een beheerplan voor de visserij door Europese schepen in de oostelijke centrale Atlantische Oceaan, maar niet specifiek voor de visserij op Spaanse makreel. De lokale visserij wordt vrijwel niet beheerd.

Spaanse makreel

Scomber colias/japonicus
  • jan
  • feb
  • mrt
  • apr
  • mei
  • jun
  • jul
  • aug
  • sep
  • okt
  • nov
  • dec
Herkomst

Atlantische Oceaan, centraal oostelijke (FAO 34)

Kweek- / Vangstmethode

Ringzegen

Visstand en visserijdruk
Ecosysteem effecten
Visserijbeheer
Eindbeoordeling
Uitleg beoordeling

Het bestand van Spaanse makreel in dit gebied wordt maximaal bevist. De bestandsgrootte is onder het MSYMSY:
Maximum Sustainable Yield, ofwel maximaal duurzame oogst. Dit is theoretisch de grootst mogelijke 'veilige' vangst waarbij vispopulaties voldoende omvang houden om zich op lange termijn voort te planten. 
niveau. Geschat wordt dat met de huidige visserijdruk de grootte van het bestand gelijk blijft.

In deze ringzegenvisserij zijn de hoeveelheden bijvangstbijvangst:
soorten die worden gevangen naast de soorten waar gericht op wordt gevist. Bijvangst kan bestaan uit te kleine soorten en niet-commerciële soorten, en kan worden gehouden (dit deel wordt soms bijproduct genoemd) of overboord worden gegooid (discards).
en discardsdiscards:
Ongewilde bijvangst, die wordt teruggegooid omdat er geen quotom voor is, de marktprijs te laag is , of de vis beneden de wettelijk minimum aanlandingsmaat is. Discards kunnen levend of dood zijn.
waarschijnlijk laag. Omdat het vistuig de bodem niet raakt treedt er geen bodemschade op.

Er is een beheerplan voor de visserij door Europese schepen in de oostelijke centrale Atlantische Oceaan, maar niet specifiek voor de visserij op Spaanse makreel. De lokale visserij wordt vrijwel niet beheerd.

Algemeen

Spaanse makreel

Met “Spaanse makreel” kunnen twee makreelsoorten worden bedoeld. Beide zijn familie van de Atlantische makreel. De makreel Scomber colias heeft een zuidelijker verspreidingsgebied dan de Atlantische. Hij komt voor in de centraal oostelijke Atlantische Oceaan, de Middellandse Zee en de Zwarte Zee. De makreel Scomber japonicus komt voor in de Indische en Stille Oceaan. Beide soorten lijken op de Atlantische makreel, maar hebben in tegenstelling tot deze soort een goed ontwikkelde zwemblaas.