Voedselkilometers

Voedselkilometers

Het per vliegtuig vervoeren van vis, of welk voedsel dan ook, resulteert in substantiële toename van milieu-effecten. Containerschepen zijn verreweg de meest efficiënte en CO2-vriendelijke manier om voedsel te transporteren. Ook wanneer dat diepgevroren is. Voor kabeljauw is uitgerekend wat het verschil is in CO2 emissies, afhankelijk van het transport naar London.
Een transport per schip van China naar London (17.500 km) is 190kg CO2equivalent/ton. Een transport per vrachtwagen van Aberdeen naar London (862 km) is 250 kg CO2equivalent/ton. En een transport per vliegtuig van IJsland naar London (1678 km) is 3250 kg CO2equivalent/ton. Ondanks deze grote verschillen blijkt uit onderzoek dat over het algemeen de bepalende factor van broeikasgasemissies vaak de feitelijke kweek of vis-activiteit is (60-80%), tenzij de producten per vliegtuig worden getransporteerd.

Regionaal -in de Noordzee- gevangen vis heeft helaas vaak een véél hogere CO2 voetafdruk dan een in Azie gekweekte zoetwatervis die diepgevroren per containerschip naar Rotterdam is getransporteerd. Immers, om een kilo tongetjes te vangen met de traditionele boomkor is gemiddeld 4 liter dieselolie nodig. Milieubelasting is kortom voor vis niet in voedselkilometers uit te drukken.

Dus: biologisch of lokaal geproduceerd: voor vis is dat vaak niet de meest duurzame optie. En vers is wat betreft CO2 voetafdruk vaak minder milieuvriendelijk dan diepvries. Maar, ‘vers’ in de super kan ook ontdooid zijn. Het staat meestal niet op de verpakking.

Deel deze pagina:
Email this to someoneTweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn